Onlarca X Hesabını Elle Yönetmekten Kendi Otomasyon Sistemimi Kurmaya

Elimde birkaç farklı içerik sitesi var, her birinin kendi X (eski adıyla Twitter) hesabı var, ve her yeni yazı yayınlandığında o hesaptan bir paylaşım yapılması gerekiyor. Site sayısı arttıkça bu iş çekilmez hale geldi: her gün birkaç farklı hesaba giriş yapıp, aynı işi tekrar tekrar yapmak.

Doğal olarak ilk aklıma gelen “otomatikleştireyim” oldu. Ve otomasyon deyince akla ilk gelen şey de X’in resmi API’si.

API’ye baktım, vazgeçtim

X’in API’si teknik olarak tam da istediğim şeyi yapıyor: bir istek atıyorsun, tweet gidiyor. Sorun teknik değil, ekonomik — ve asıl kırılma noktası şuydu: attığım tweetlerin neredeyse tamamında bir link var (yeni yayınlanan yazıya yönlendiren bağlantı), ve X’in API’si içinde link olan her tweet isteği için ayrıca ücret talep ediyor — istek başına yaklaşık 0,20 dolar.

Kulağa küçük bir rakam gibi geliyor ama işin doğası gereği attığım her tweet zaten bir linke sahip. Yani bu, sabit bir aylık ücret değil, her paylaşımda tekrar tekrar ödediğim bir vergi haline geliyor. Birden fazla hesaptan düzenli paylaşım yapan biri için bu maliyet öngörülemez şekilde katlanıyor.

Kısacası: problem “nasıl otomatikleştiririm” değil, “bunu her paylaşımda ayrı ayrı ücret ödemeden nasıl otomatikleştiririm” oldu.

Farklı bir yol: API yerine tarayıcı

Karar şuydu: madem resmi kapı pahalı, kendi anahtarımı kendim yapayım. X’in web arayüzünü normal bir insan gibi kullanan, ama uzaktan yönetilebilen bir sistem kurdum. Kabaca mantığı şöyle:

• Her hesap için gerçek bir tarayıcı oturumu açılıyor ve bir kere elle giriş yapılıyor. Bu oturum kalıcı — bir daha o hesaba her seferinde şifre girmeme gerek yok.
• Sistem, “şu hesaptan şu metni paylaş” dediğimde ilgili hesabın tarayıcı penceresini önüme getiriyor, paylaşılacak metni net bir şekilde gösteriyor. Ama paylaş butonuna basma işini bilinçli olarak bana bırakıyor.
• Bunu neden otomatikleştirmedim? Çünkü X, gerçek bir insanın mı yoksa bir botun mu işlem yaptığını anlamaya çalışan oldukça gelişmiş bir sistemle çalışıyor. Her adımı tam otomatik yapan bir bot, er ya da geç şüpheli bulunup engelleniyor. Ama son adımı (asıl “gönder” tıklamasını) bana bırakınca, sistem büyük ölçüde işi hazırlıyor, ben sadece onaylıyorum — hem daha güvenli hem daha az riskli.

Onlarca hesabı aynı anda idare etmek

Tek hesap için bu basit bir çözüm olurdu, ama onlarca hesabı aynı sistemden yönetince yeni sorunlar çıktı: Aynı anda birden fazla hesap için “şunu paylaş” isteği gelirse ne olacak? Bir hesabın girişi yoksa istek sessizce mi kaybolacak, yoksa bunu bana bildirecek mi? Hangi tweet gerçekten gitti, hangisi gitmedi, bunu nasıl geriye dönük kontrol edeceğim?

Bu sorular sistemi zamanla büyüttü: istekler bir sıraya giriyor, bir hesap meşgulse diğeri otomatik bekliyor; her paylaşım denemesi (başarılı ya da başarısız) kalıcı olarak kaydediliyor; bir şey paylaşıldığında isteyen başka bir sisteme otomatik haber gidiyor. Basit bir “tweet at” fikri, zamanla küçük ama işlevsel bir operasyon merkezine dönüştü.

Çıkarım

Bu deneyimden çıkardığım ders şu: “resmi ve pahalı” her zaman tek seçenek değil. Sizin özel kullanım şekliniz (kendi hesaplarınızı, kendi kontrolünüzde yönetmek) büyük platformların fiyatladığı senaryodan farklıysa, biraz daha fazla emek karşılığında çok daha ucuz — hatta bedava — bir yol bulmak mümkün. Bunun bedeli tabii ki var: resmi bir API gibi sabit bir sözleşmeniz yok, platformun arayüzü değiştikçe sistemin de güncellenmesi gerekiyor. Ama benim ölçeğimde, bu emek her linkli paylaşım için tekrar tekrar ödemeye kıyasla fazlasıyla değdi.

Son güncelleme 24 Temmuz 2026