Yeni yıla nasıl girersen bütün yıl öyle geçer diye bir geyik var. Gerçek olmadığını biliyorum iyikide gerçek değil.

Tatili benim gibi yatakta, bilgisayar başında geçiren herkese selamlar.

Yaklaşık bir ay önce Almanya’daki arkadaşlardan oralara kar yağdığı haberini almıştım. Sıfıra yakın meteorloji bilgim ile oradaki karlı hava Türkiye’ye gelir, arada gelmişken Ankara’yada uğrar demiştim. Fakat Ankara merkezde hala herhangi bir kar belirtisi yok.

Bu kar isteğimi Işık dağı yolculuğunda gidermiş oldum. Kızılcahamam’dan Çerkeş yoluna döndüğümüzde kendimizi yağan karın içinde bulduk.

Fotoğraf çekmeyi hala öğrenemedim. Yinede azimliyim. Çektiğim fotoğrafları picasaweb albümümde bulabilirsiniz

Kara kalem resim yapan bir ressam nasıl sadece siyah beyaz ve ara tonlarını kullanırsa bende kendi renklerimi bu mini hikaye içine serpiştiirmeye çalışacağım.

Bu günlerde akşamları gökyüzü çok güzel, bembeyaz, aydınlık. Tam kar havası, belki yağar ümidiyle gökyüzünü izliyorum. Dışarıda hiç yıldız yok. Bu yıldızlar neredeler. Odamın camından böyle günlerde gökyüzünü izlemeyi seviyorum. Gökyüzünü izlerken uyuya kalmışım. Çok sık olmayan birşey oldu ve rüya görmeye başladım. Denizin ortasında nereye ve niye olduğunu bilmeden bata çıka ilerliyorum. Suda ne kadar süredir bulunduğumu bilmiyorum. Uzun süredir bulunduğumdan olsa gerek kollarımdaki gücün azalmaya başladığını hissediyorum. Belirli bir süre bu şekilde ilerledikten sonra bir kara parçası görüyorum. Son bir gayretle o yöne doğru yüzüyorum. Çölde uzun süre ilerleyenler, olmayan bahalar görmeye başlarlar. Acaba bende uzun süre denizde olduğum için olmayan bir kara mı görüyorum. Kollarımdaki güç bitmeye başladı. Ne kadar dayanabilirim diye düşünürken, karşımda Annemi görüyorum. Üstün açık kalmış, yatağın içine gir diyor. Perdeler hala açık gökyüzüne bakıyorum. Kar hala yağmamış. Perdeleri kapatıp yatağın içinde uykuya dalıyorum.

İki dini bayramımız var. Birinin öncesinde, diğerinide içinde Allah’a yönelmenin üst noktaya ulaştığını görüyoruz. Kur’an-ı Kerim’de Hacc suresin 37. ayetinde mealen “Onların ne etleri nede kanları Allah’a ulaşır. Fakat Allah’a sadece sizin takvanız ulaşır.” denmektedir.

Bedenen olması sebebiyle Ramazan ayı ve -günümüzde sağlığı bile bir tarafa bıraktıran- maddi olması sebebiylede Kurban modern dünyanın çarkları arasında ezile ezile yaşamaya çalışan insanoğlu için bu bir nefes alma molası olarakda değerlendirilebilir. Birşeylerden vazgeçebileceğini bilmek; Git gide herşeye bağımlı hale geldiğimiz günümüzde aslında hepsinden de vazgeçebileceğimizi hatırlatacaktır. Allah rızası için yapmak bunu daha anlamlı bir hale getirecektir.
…

Herkese hayırlı ve huzur dolu bir bayram diliyorum.

Bilgisayar ile sıkı bir şekilde uğraşmaya başladığım günlerde de tam olarak böyle hislerden kendimi kurtarmaya çalışmaktayım. Bilgisayar ile uğraşmanın bu konuda bir çare olmadığını (zaten olmaması gerektiğinide) son birkaç ay içinde tekrar anlamış durumdayım. Ben hala yüzme bilmiyorum. Hatta denizide tanımıyorum. Fakat kendimi suya bırakmaktan alamıyorum. Sonunda gerçek denizdeki gibi boğulma ihtimalim olmadığının verdiği rahatlıkla kendimi suya bırakıp yavaş yavaş kulaç atmaya başlıyorum.

—

Bu sıralar ingliizce hatta az miktarda ispanyolca ile uğraşdığım için araştırmalarımda içinde bulunduğum durumu inglizcede anlatan tek bir kelime olmaması da bu günlerde ilgimi çekmiyor değil.

Not: Bu yazma biçimi hoşuma gitti. Kişisel konularda birşey yazmaktan şikayet etmek yerine kelimeler ile oynayarak sürekli gözümün önüne gelen kalem pratikleri ile daha güzel yazılar yazabileceğimi düşünüyorum.

Dün kaya tırmanışı, bu günde doğa yürüyüşü yaptıkdan sonra farkettim ki doğa yürüyüşleri bana sıkıcı gelmeye başlayacak.

Dağcılık bolca adrenalin içeriyor. Benim gibi zamanın çoğunu hafta sonlarıda dahil, bilgisayar başında geçiren biri için faydalıda bir spor. Vakit ayırabilcek herkese tavsiye ederim.

Sonunda kararımı verdim. İşletme üzerine devam edeceğim. Bu alanda master yapmayı planlıyorum. Eğer bu günlerde geçmişte olduğu gibi bir iktisadi çöküş olup bütün ekonomik yöntemler yeniden şekillenmezse (devletin ekonomideki etkisi vs) işletme üzerine çalışacağım.

Karar verirken genelde mevcut bilgilerim ve şartlar çerçevesinde karar veriyorum. Olurda mevcut şartlar değişir yada mevcut seçeneklerin arasına daha iyi bir seçenek eklenirse bu kararımı bu yıl içinde revize edebilirim.

Hiç bahsetmediğim için bahricanli.com da ne olacak ondan da bahsedeyim. Daha önce marka olmak mı? marka yaratmak mı? konulu bir yazı yazmıştım. Çok dirensemde ben bir marka yaratmak istemiyorum. Ben marka olayım tabiri caizse “tabirle yolumu bulayım” istiyorum. Bu sebeple önce CANLISoft hayalimden vazgeçtim, en son Acra LLC hayalimide tarihin derin sularına gömüyorum. Bundan sonra sadece ben varım.

Birde artık ben iş yapmak değilde iş, yapılan/yapılacak bir iş hakkında düşünmeyi, yazmayı mümkünse yönetmeyi daha çok seviyorum. Yönetmek konusunda biraz sorunlarım var. (kurtların yayında oldukça acemiyim)

İlerleyen günlerde dişe dokunur birşeyler olursa onuda buradan paylaşacağım.